حرف های تکراری….کسی گوش می کنه؟؟؟برگرفته از جملات لینک بالا!
عمر ما كوتاست، چون گل صحراست، پس بياييد شادي كنيم
سر گروه جلوتر ميرفت ما را به داخل كارگاهي راهنمايي كرد، خيلي تاريك بود ديوارها از سياهي مثل تخته سياه شده بود و پر بود از نوشتهها و خطوط كج و راست؛ اتاق كمتر [...]
از سید علی صالحی:سلام!حال همهی ما خوب استملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،که مردم به آن شادمانیِ بیسبب میگويندبا اين همه عمری اگر باقی بودطوری از کنارِ زندگی میگذرمکه نه زانویِ آهویِ بیجفت بلرزد ونه اين دلِ ناماندگارِ بیدرمان!
تا يادم نرفته است بنويسمحوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بودمیدانم هميشه حياط آنجا [...]
کاغذ ندارمسفیدی اما هستو قلمیو دستیحرف هایمگفتنی نیستند
مشق هایم را باید بنویسمو آن زمان که بایدباید بروم
تکلیفی که معلوم نیست همروزی نوشته می شودآن روز همبا دل گرفته امنه انگشتی به پوسته کشیده شب می کشمو نه به دنبال چراغ های رابطه می گردمخودخواهمو حسوددل تنگم زود می ترکدو از آنی که فکر می کنیکمی بهترم
احساس خنگی شدید می کنم. این را هم بگذاریم به حساب کم خونی! اینطوری بهتر است!
تمامیت، نداشتنی است. دقیقاً نداشتنی. با شکستن مداوم تصویر خودم انگار می خواهم جلوی دیگرانی را که انگشتشان را نشانه رفته اند بگیرم. می خواهم جلوی دهانشان را بگیرم و به زور گوشه لبهایشان را که به نشانه تمسخر کج و کوله میشود صاف کنم. یا من به جای آنها پوزخند بزنم. این طوری از [...]
قضیه اینست که این زندگی چیزی دارد بنام فاز! البته نه از آن نوع دادنیش. یعنی اصولا قرار نیست فازی داده یا گرفته شود! این مربوط می شود به همان مسئله فاز اول و دوم و آخر و همان کلمات کذایی که در پروژه های درسی و کاری آدم را دق و چیزهای دیگر می [...]
قاصدک دوباره دور هم جمعمان می کند. در جمع وبلاگ نویسان گرچه همیشه غریب و ساکت بوده ام اما برایم حال و هوای خاصی دارد. دیدار انگشت شمار دوستانی که در این جمع پیدا کرده ام برایم همیشه حسی شبیه به نوستالژی آورده است. مریم، قاصدک، سایه، شب نوشت و … . طوری که آدم [...]
………..جای خالیبرای نوشتنبرای گفتنبرای شنیدنبرای بودنبرای توجای خالی………..
