آن طرف ابرهای سیاه گوتنبرگ باقی دنیاست. اینجا که من ایستاده ام آخرش است. سرد و خاکستری.
من
پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد
فروغ
December 6th, 2007 at 9:05 pm
I know a sad little fairy who lives in an ocean and ever so softly plays her heart into a magic flute…
yeki nemishnasi, begu 2 ta!