میان بغض همیشگی ام حرفی گیر کرده است. که حتی نمی دانم چیست..
روزی آیا می رسد که من آرام بگیرم؟
این مطلب در تاریخ
Friday, March 21st, 2008 در ساعت 10:25 pm
و درباره موضوعات نق نق های من منتشر شده است.
شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
manam kheili vaghta soali ke porsidio az khodam miporsam….va javabam ham hamishe ine: “maa zende be aanim ke aaraam nagirim, mojim ke asoodegie maa adame maast” fek konam ghablan ham ino barat comment gozashte boodam
March 21st, 2008 at 11:25 pm
زندگی بالا و پایین دارد. بالا، پایین، بالا، پایین، پایین، پایین، پایین!
March 24th, 2008 at 1:25 am
(; ?hur är laget
chera ghamgini to akhe. long time no see no news, nothing
March 26th, 2008 at 6:56 pm
be ruz shavad!
March 27th, 2008 at 3:33 pm
manam kheili vaghta soali ke porsidio az khodam miporsam….va javabam ham hamishe ine: “maa zende be aanim ke aaraam nagirim, mojim ke asoodegie maa adame maast” fek konam ghablan ham ino barat comment gozashte boodam
movazebe khodet bash *: