آفتاب می شود

قطره­ های یخ­ می­ ریزند
از گونه­ هایم
چه­ طور نفهمیدم
که دارم می­ گریم؟
آه قطره­ ها، قطره­ های اشک­ ام
این­ قدر کوچکید یعنی
که یخ بزنید
چون ژاله ­ی خنک صبح­گاهی؟
با این همه

چنان داغ و سوزان
می­ جوشید از دل­ ام
که گویی می­ خواهید
تمام برفِ زمستان را
آب کنید
این را پ گذاشته بود برایم. رفیق یکه تاز روزهای عاشقی و [...]

دلم برای نوشتن هایم تنگ شده است. دستم نمی رود.

اي دوست
اين روزها
با هركه دوست مي شوم احساس مي كنم
آنقدر د وست بوده ايم كه ديگر
وقت خيانت است
نصرت رحمانی

مدت هاست که از آدم ها دورم. از همه شان. همه چیز جمع می شود در این چهار دیواری کوچکم. مهمانی تازه اگر نباشد.برف می آید آن بیرون. کرکره ی پنجره را که بالا می دهم همه جا سفید است. یعنی امروز هم بمان در همان چهاردیواری ات که یخ نزنی. به جایش می شود [...]