آفتاب می شود

مدت هاست که انگار مغزم کار نمی کند. یا زیادی و بیهوده کار می کند. زندگی جدید و محیط جدید برایم نگرانی هایی را بوجود آورد که ذهن مشغولی هایم از فرط زیادی قابل توصیف هم نیستند. همینست که کم می نویسم یا بهتر بگویم نمی نویسم. بیشتر وقت ها از فرط خستگی ذهنی همان [...]

باران می آمد. برف پاک کن های ماشین تند و تند اینطرف و آنطرف می رفتند. ترافیک معمول روزهای بارانی. حرکت نمی کردیم. خیابان ونک بود یا ملاصدرا. گمانم از همان کافه چه می آمدیم. همان اوائل بود. گفتی می خواهم جایی باشیم که هیچکس ما را نشناسد. لبخند زدم. گفتی دوست دارم جایی برویم [...]

امروز بوی عید را شنیدم. بوی تازگی را. بوی بهار را. میدان تجریش و شلوغی های قبل عیدش جلوی چشمم آمد. بوی تمیز خانه تکانی آمد. بوی سبزه آمد. بوی سیب سرخ و سمنو و سنجد آمد. به تصویر پنجره که نگاه کردم باران سرد بود و چهره های نا آشنا. همین شد که میان [...]

The Show Must Go On Lyrics
Artist (Band): Queen
 
Empty spaces - what are we living for?
Abandoned places - I guess we know the score..
On and on!
Does anybody know what we are looking for?
 
Another hero - another mindless crime.
Behind the curtain, in the pantomime.
Hold the line!
Does anybody want to take it anymore?
The Show must go on!
The Show [...]

آن طرف ابرهای سیاه گوتنبرگ باقی دنیاست. اینجا که من ایستاده ام آخرش است. سرد و خاکستری.

من
پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد
فروغ

فاصله
اختلاف
فرهنگ
چشم آبی
کله سیاه
موزیک
دوبس دوبس
رقص نور
صدا
فاصله
اختلاف
فرهنگ
سر درد
خارجی
ایرانی
هسته ای
دلتنگی
تهران
وطن
شهروند
مهاجرت
هم
کلاس
هم
خانه
هم
وطن
تو
من
او
آنها
پیرمرد
هنوز می آید به خوابم
در بیداری
در خاطره
در تصویر
تلفن
راه دور
نزدیک
اینجا
آنجا
دلهره
جنگ
جهان
جهانی
نژاد
داستان
کتاب
کپی رایت
درس
پروژه
کم
خوابی
پیرمرد
هنوز می آید به خوابم
در بیداری
کلمه هایم را حرف می کنم
حرف هایم را
نقطه
وقت کم می آورم
می خوابم
نقطه
.

آخرهایش است. همین است که نفس کم آورده ام..

بی گفتگوست گفتن اینکه پایداری یک دوستی چندین ساله برایم مهم تر است از یکی دو مشت و لگد کوچک اضافی به زبان فارسی که تکه پاره شدنش مال امروز و فردا نیست. راستش با خیلی چیزها کنار می آیم. با نبودن. ندیدن. نگفتن. با در و دیوارهای پر از خاطره. با خیابان های [...]

– از سید علی صالحی
می ترسم، مضطربم
و با آن که می ترسم و مضطربم
باز با تو تا آخر دنیا هستم
می آیم کنار گفتگویی ساده
تمام رویاهایت را بیدار می کنم
و آهسته زیر لب می گویم
برایت آب آورده ام، تشنه نیستی؟
فردا به احتمال قوی باران خواهد آمد.
تو پیش بینی کرده بودی که باد نمی آید
با این همه [...]

نوروز حالا یک چیزی‌ست میان زنگ تلفن و بغض‌های پنهان و خستگی‌ سال‌هایی که در همهمه‌ی ساعت کار و اختلاف ساعت و تیک تیک ساعت تحویل می‌شوند.

باد آمد و همه رویاها را با خود برد،
با این همه اما من باید آوازی بخوانم
چند و چون کجا و چگونه اش با من است
-سید علی صالحی
بهار می [...]