آفتاب می شود

گوشه های لبانت که پایین می روند از دو طرف، شانه های خسته ام جمع می شوند. با نگاه های خیره ات نگاهم می کنی. فکر می کنم که چطور تو  مرا به نوشتن وا می داری و من تو را به سیگار و الکل. حرف ها در گلویم گیر می کنند. یک سال و [...]

شروع کرده ام به دیدن سریال زیر تیغ. پنج شش قسمتش را دیده ام. گمانم خیلی ها دیده باشند این سریال را. من هم که ندیده بودم در جریان بودم که داستان داستان مردی ست که رفیق چندین و چند ساله اش را می کشد. با این که از قبل این جریان اصلی داستان را [...]

سیمون دوبووار تاکید مشهوری دارد که در آن می گوید: ” آدمی زن زاده نمی شود: آدمی زن می شود.” سخن از جامعه ایست که انسانی با “جنس” زن را به انسانی با “جنسیت” زن تبدیل می کند، یا به قولی دیگر “زنانگی” را برای زن آن جامعه تعریف می کند. حالا بسته به [...]

یاد نگرفته ام هیچ وقت که خودم را خارج از هیچ چهارچوبی دوست دشته باشم. بی هیچ دوست داشته شدنی. بی هیچ تفکر و ایدئولوژی.ساده و خالص. عریان.همین است که مدام دست و پا می زنم…

نمی دانم حس مازوخیستی همیشگی ام است یا چه که افتاده ام به جان وب نوشته های قدیمی ام. چهار پنج سال پیش. زمان اصلا زود نگذشت. هنوز هم آن طور که باید نمی گذرد. میان نوشته هایم حرف از هجرت می زدم. حالا در خود هجرتم. خود رها کردن. خود پا گذاشتن روی همه [...]

خواستم به چیزی بیاویزم. تقدسی نبود دیگر. هنوز هم نیست. شاید هیچوقت نباشد دیگر. خواستم بیاویزم. به خدا. به دوستی. به عشق. به وطن. به مرگ. به آزادی. به انسان. چیزی آنقدر بزرگ که سنگینی های من را تاب بیاورد. نشد. نمی شود. بیش از اینهاست. باید سبک شوم. چیزی ست که درونم بیش از [...]

کلمات چیزی را در درونم خراش می دهند. حتی سلام. یا خداحافظ. همین است که این روزها نمی توانم بنویسم. کلمات سر جایشان نمی چرخند. نمی دانم از مغز صاحب مرده زیادی زیاد کار کشیده ام یا زیادی کم. زیاد حرف می زنم. مدام با خودم. با تو. با دیگران. انگار که بخواهم میان کلمات [...]

در پست قبل از اعتیاد گفتم. می خواهم خودم را ببندم به تخت!

گاهی سو تفاهم آنقدر بزرگ است که ترجیح می دهم بگذارم همان طور عدم درک بماند. خسته ام از توضیح و توجیه. خسته ام از پاسخ به همه چرا ها و خسته از فکر کردن به همه چرا هایی که هیچوقت پرسیده نشدند.

شباهت آدمها در حس هایشان در مقابله با شرایط یکسان همان قدر که گاهی کلافه و عصبانی ام می کند  و لجم را در می آورد، برایم شیرین و آرامش بخش است.  فرناز از حس هایی نوشته است که در این چند ماه با گوشت و پوستم تجربه شان کرده ام. از بیست و پنج [...]